|
Cultura e.V. Polnischsprachige Gemeinschaft Wspolnota Polskojezyczna freut sich,
Sie zu einem besonderen und einmaligen Theaterereignis einzuladen:
"Tamara L."
am Donnerstag, den 29. Mai 2007 um 19.30 Uhr
in die gastfreundlichen Räumlichkeiten des Theaters "G"
Kultur-Gaststätte "Gdanska" in 46045 Oberhausen, Altmarkt 3
Ein Stück des polnischen Dramatikers Kazimierz Braun, unter seiner Regie
sowie der Mitwirkung von Maria Nowotarska und Agata Pilitowska,
der Schauspielerinnen des "Salon Poezji Muzyki i Teatru im. Jerzego Pilitowskiego"
in Toronto.
Im Anschluss an die Vorstellung finden Diskussionnenmit den Gästen aus dem Bereich Theater und Kultur NRW, danach stehen Ihnen die Schauspielerinnen in lockerer Runde zur Verfügung.
Eintritt: 9.00 Euro an der Abendkasse.
Kartenvorbestellung: Tel.: 0208.620 13 75
E-Mail: info@gdanska.de
Informacje o teatrze
Salon Poezji Muzyki i Teatru im. Jerzego Pilitowskiego www.teatrpolskitoronto.com
powstal w Toronto w 1991 roku z inicjatywy Marii Nowotarskiej. Teatr ten ma na swoim koncie dziewiecdziesiat dwie produkcje teatralne. Waznym nurtem dzialalnosci jest wspolpraca z wybitnym polskim rezyserem, pisarzem, teatrologiem, obecnie profesorem Uniwersytetu w Buffalo Kazimierzem Brauem.
W roku 1991 odbyla sie w Toronto premiera sztuki K. Brauna "Helena rzecz o Modrzejewskiej", w wyk. M. Nowotarskiej, a nastepnie autor pisal juz specjalnie dla M. Nowotarskiej i Agaty Pilitowskiej sztuki: "American Dreams", "Tamara L.", "Promieniowanie", a ostatnio "Opowiesci Poli Negri" (w probach).
Teatr otrzymal za swe zaslugi w propagowaniu kultury polskiej za granica Medal Senatu RP, Zloty
Medal Krakow 2000, Odznaczenie Senatu Kanady, Nagrode Dzienikarzy "Srebrnego Polonusa".
Maria Nowotarska, zalozyciel i Dyrektor Artystyczny Salonu Poezji, Muzyki i Teatru w Toronto w latach 1957- 1990, byla aktorka teatru i. J. Slowaciego w Krakowie. W tym okresie pracowala z wybitnymi polskimi rezyserami, m.in. Kazimierzem Braunem, Bronislawem Dabrowskim, Lidia Zamkow, Romana Prochnicka. Grala wiele rol w teatrze TV i filmach.
Jest laureatka wielu nagrod m.in. Gloria Artis, Krzyza Kawalerskiego Orderu Zaslugi , medalu Zasluzony dla Kultury Polskiej.
Agata Pilitowska jest rowniez absolwentka PWST w Krakowie. Przed wyjazdem do Toronto w 1986 roku grala goscinnie w teatrze Slowackiego i w Teatrze Starym oraz w przedstwieniach teatru TV. Obok teatru polskiego w Toronto, w ktorym od 1991 roku zagrala w ponad 80 produkcjach, gra wiodace role w teatrach kanadyjskich a takze zwiazana jest z Rogers Media prowadzac program telewizyjny. Wraz z Maria Nowotarska od wielu lat wystepuje w sztukach K. Brauna prezentujac je publicznosci w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Polsce a takze ostatnio w Szwajcarii, Austrii, Niemczech, Francji i Holandii. A. Pilitowska jest laureatka wielu nagrod i odznaczen, m.in Medalu Gloria Artis, Odznaczenia Zasluzony dla Kultury Polskiej.
O sztuce
(...) Tamara L. nie jest sztuka biograficzna o Tamarze Lempickiej, choc czerpie z jej zycia i twórczosci, oraz wykorzystuje jej malarstwo. U podstaw tego dramatu leza jednak dwa rzeczywiste zdarzenia, które skupily moja uwage, gdy ogladalem jej obrazy i wczytywalem sie w jej zyciorysy.
Tak bylo: wielka malarka stojac u szczytu slawy i powodzenia, bedac portrecistka arystokratów i milionerów, prowadzac zycie bujne i ekscentryczne - postanawia pewnego dnia wstapic do klasztoru. Wynika z tego malowanie Matki przelozonej w Parmie. Ten obraz zastanawia. Jest tak rózny od tworzonych przez nia dotad aktów indywidualnych i zbiorowych, portretów ludzi bogatych i slawnych. Czemu ten obraz powstals Co naprawde wydarzylo sie bezposrednio przed jego namalowaniems O czym te dwie kobiety, tak diametralnie rózne, rozmawialy, gdy jedna malowala a druga pozowalas Czego szukala w swoim modelu malarka? Co chciala przekazac malarce zakonnica? Musialy tam padac pytania o powolanie artysty, o motywy dazenia do doskonalosci - i w swiecie i za klasztorna krata - o wartosc zycia zmyslowego i zycia duchowego, o twórczosc artystyczna i o modlitwe, o zródla ludzkiej twórczej energii.
Tak bylo: u schylku zycia wielka artystka poleca spalic po smierci swe cialo i wsypac prochy do meksykanskiego wulkanu. Skad taki pomysl? Czy to tylko futurystyczny zart, natchniony przez Marinettiego w czasie biesiad plynacych winem i absyntem w Paryzu w latach 1920-tych, w których Lempicka byla gwiazda, obok Andre Gidea, Jamesa Joyce'a, Jeana Cocteau i innych awangardowych artystów? Czy to rozrzucenie prochów nad-czynnym wciaz-wulkanem, to decyzja natchniona jakas aztecka legenda o rytualnym wniebowstapieniu w chmurze wybuchajacego wulkanu? A moze to sposób na zbudowanie sobie wiecznego tronu na Parnasie sztuki XX wieku? Czy to moze filozofia utozsamienia sie z natura w duchu new age? A moze jest to zakodowane gdzies gleboko - w artystce pochodzacej przeciez z Polski, z nad Wisly, z Europy - pragnienie dostania sie choc ta droga do nieba?
Zdarzenia z zycia i dziela malarskie Tamary Lempickiej nasuwaja liczne pytania. Tamara L. je formuluje. Z pelnym zaufaniem przekazuje je publicznosci Toronto, Mississaugi, Krakowa, a takze innych miast i sal, gdzie rzecz ta bedzie grana. Odpowiedzi pozostaja otwarte - naleza do widza.
(...).
Text: Kazimierz Braun
|
